Tuesday, December 11, 2007

Гарчиггүй

За би гэдэг хүн учрыг нь ч сайн ойлголгүй, нэг мэдсэн чинь блог гэдэг гэртэй болоод, бас ч үгүй өдөртөө өөрөө гүйж очоод аяга цай хувааж, хэд гурван үг солих сайхан нөхдүүдтэй болов. Зарим найз нар маань энэ мэт өөрийн мэдэлгүй гүйх болсон учраа "ДОНТОХ" гэж нэрлэсэн. Хичнээн удаан блог гэж донтохоо сайн мэдэхгүй ч уншиж байгаа хүний цагийг барсан хэрэггүй бичлэг оруулчих вий гэж сүүлийн үед санаа зовох болоод байгаа. Өнөө өглөө хотоос гарах завшаан болж, "Утаагүй газрын зураг авъя" гэж олзуурхангуй байтал, гайхал утаа бүр Налайх хүртэл үргэлжилсэн хэвээр байв. Олигтой зураг ч авч чадсангүй.
За яахав дээ гээд Туул голын эрэг дээр зураг автал нэг иймэрхүү.
Энэ хэсэгт утаа арай бага байсан боловч, алсын барааг нь харахаар...

6 comments:

Pearle Deppsu said...

Өө анхандаа бүгд л тэгж боддын гэсэн хэхэ

тэнэмэл said...

ex nutgaa sanaj bna shyy...chinii zurguudiig xaraad.. :-)

peakfinder said...

Utaa bas neleen baina shuu. Neeree hezee negen cagt utaagui bolchihood baival saihnaa. Gehdee l zuragnuud saihan garchee.

ZAYA said...

Утаатай ч гэсэн биднийх болохоор өөднө татна гэж бодоод л саналаа бичээд байгаа ухаантай юм шүү дээ.

Арсун said...

Улаанбаатар маань цэлмэж, улсын маань зэрэглэл дээшлэх цаг удахгvй бизээ. /хүн бvр ярьж байгаа болохоор шийднэ л дээ/

ZAYA said...

Арсун: Ерөөл хэмээн бэлэгшээв.

...Зөв явбал зөөлөн зөөлөн замбуулин...